[:nl]

Pakihi Track: Niet voor watjes

Van gemakkelijk, naar gemiddeld en afsluiten met gevorderd. Dat klinkt heel logisch dachten wij. De Motu Trails hebben een mooie opbouw in moeilijkheidsgraad, maar zoals altijd zit het venijn hem in de staart.

Wij hebben lang getwijfeld of we de Pakihi Track ook wilden fietsen: een mountainbike track voor de gevorderde mountainbiker. Een ding was zeker: dat sloeg niet op ons! Lange afstanden; oké! Heuvels, gravelpaden, harde wind en regen; no problem! Maar ervaren mountainbikers, nou nee. Toch, als we de routebeschrijving lazen, leek het mee te vallen. Was het echt zo lastig?

No worries
Om onze onzekerheid weg te poetsen hebben we natuurlijk flink wat rondgevraagd bij Nieuw-Zeelanders die er verstand van hebben. En als kiwi’s een ding goed kunnen is het wel je moed inpraten. ‘Natuurlijk kunnen jullie dat!, ‘Ik heb het ook gedaan, zie ik er fit uit?’, ‘Jullie hebben toch goede fietsen? No worries!’, ‘Mijn zus van 65, heeft hem afgelopen zomer nog gefietst’. En nog meer van dat soort peptalk.

Uit je comfortzone
Aangestoken door dit enthousiasme besloten wij de Pakihi Track ‘gewoon’ te fietsen. We zagen wel! No worries, toch? Na een fantastische eerste fietsdag over de Dunes Trail en de Motu Road Trail was het tijd voor de gevreesde track. Met nog een paar goedbedoelde aanwijzingen van ons logeeradres: ‘stap uit je comfortzone en zorg dat je snelheid houdt’, startten we ons avontuur. En een avontuur was het zeker!

 

Opperste concentratie
De natuur was in een woord adembenemend! Maar het fietsen was nog een hele uitdaging. Dit was wel even andere koek dan rustig peddelen door de natuur. 22 kilometer opperste concentratie, met je neus op je voorwiel en je tong uit je mond. Snelheid houden, rotsen ontwijken, rakelings langs diepe afgronden scheren en regelmatig afstappen om over rotspuin te klauteren.

Moraal van dit verhaal?
Wij hebben ervaren dat de omschrijvingen van de mountainbiketracks soms iets te positief zijn. Niet alleen bij de Pakihi Track, ook bij andere tracks. In de praktijk blijken ze toch iets moeilijker en echt alleen geschikt voor de ervaren mountainbiker. Ben je dat, dan zit je goed. Maar ben je net als wij nog een beetje aan het oefenen, orienteer je dan goed en vraag je af of de track iets voor jou is. Praat met mensen die hem al gefietst hebben. En vraag goed door: wat kun je verwachten en waar zitten de uitdagingen. Leg verschillende informatie (website, reisgids, brochures) naast elkaar en vergelijk. Zo kom je niet in de problemen en wordt je fietstocht een succes!

Neem ook een kijkje in ons Magazine over de Motu Trails!

[:en]

Not for wimps

From easy to average and ending with expert level. Sounds logical we thought. The Motu trails have a neat structure in difficulty level, but, as always, the sting is in de tail! We doubted for a long time if we also wanted to cycle the Pakihi Track: a mountain bike trail for the advanced mountain biker. One thing was for sure: that didn’t relate to us! Long distances; okay! Hills, gravel roads, harsh winds and rain? No problem! But experienced mountain bikers? Heck, no. Still, reading the route description, it seemed doable. Was it really that difficult?

No worries
To ease our minds we naturally did our research and asked knowledgeable Kiwis about the trail. And if Kiwis are good at one thing, than it’s in pep-talking. “Of course you guys can do that!, I did it myself, and do I look fit to you? You have good bikes, don’t you? No worries! My 65 year old sister just did it last Sunday.” To name just a few of the ease-of-minds we’ve got.

Out of your comfort-zone
Lit by the never ending enthusiasm, we decided on ‘just’ doing the Pakihi Track. We would just see. No worries, hey? After our first fantastic day over the Dunes and the Motu Road Trail, time inevitably arrived to head onto the feared track. A few well-meant instructions from our lodging address in the back of our minds we sat off. “Step out of your comfort-zone and make sure to keep up the speed.” With that in mind, we started the adventure. And an adventure it definitely was!

 

Extreme concentration
In one word: nature was breathtaking! But the cycling was quite a challenge. This was a different ball game than relaxingly paddling through nature. 22 kilometers of utmost concentration, our noses touching the front wheels more than once and huffing and puffing all the way. Keeping up the speed, dodging rocks, narrowly passing steep drop-offs at high speed and getting off our bikes regularly to conquer rock debris.

Moral of this story?
We learned that the descriptions of the mountain bike tracks are sometimes a little bit on the optimistic side. Not only at the Pakihi track, but also on other trails. In real life they turn out to be just a bit harder and only suitable for the experienced mountain biker. Of you are one of those, you’re good to go. But if you are, like us, still practising a bit, make sure to get well informed and convince yourself that the track is suited for your skills. Talk to people who already rode it. Do ask thorough questions: what to expect and what exactly are the challenges. Gather and compare different sources (internet, travel guide, brochures, maps). So you won’t get in trouble and are assured of having an awesome bike ride and lots of fun!

Have a look at our Motu Trails Magazine!

[:]